واژه ها در ظاهر پوششی دارند،به ضخامت صحبت های روزمره. در طول روز بی هیچ تاملی به بیرون پرتاب می شوند. اما در پس این لایه ها ، گاه معانی جالبی نهفته .

دو کلمه "مهربان و قهرمان" به ظاهر آنقدر ساده اند، که نیازی به توضیح و واکاوی ندارند. اما شاید کالبدشکافی  آنها  قدری در زندگی امروزی به کار آید.

مهربان که در اصل از دو بخش «مهر» و «بان» تشکیل شده، به معنای پاسداران و نگهبانان مهر است. مهری که به واقع جنبه های انسانی و انسانیت را در مورد توجه قرار می دهد و جزء یکی از اولین دین های آریایی است.پایه و اساس دین مهری بر راست‌گویی و درست‌ پیمانی استوار است. کسانی پاسدار این مهرند، که واژه انسان را به درستی درک کرده اند، و در برابر رنج ها و سختی ها مقاومت نشان می دهند. به سان سقراط که بی هراس مرگ جام شوکران سرکشید.

و در نقطه مقابل مهر، قهر است و قهرمانی. واژه که بی هیچ تفکری رواج دارد.بسیاری بر این باورند که این واژه به معنای دلاوری و پهلوانی است ولی معنای درونی آن از ضعف و گریز از انسانیت حکایت دارد. قهرمان، نگهبان قهر است، و قهر نقطه مقابل انسان و انسان بودن و مهر. قهرمان به سادگی در مقابل رخ داد های سخت سر خم می کند و تاب و توان مقاومت ندارد.

در این روزها قهرمانان بیش از مهربانان نامشان بر سر زبان هاست و تکثیر قهرمانی این روزها سرعتی باور نکردنی دارد.